Okluzja zębów odnosi się do kontaktu i sposobu, w jaki górne i dolne zęby zachodzą na siebie podczas zgryzu. Jest to istotny aspekt w stomatologii, ponieważ ma wpływ na funkcje i zdrowie zębów oraz układu stomatognatycznego (czyli układu zębowego i żuchwowego). Jeżeli dojdzie do zaburzeń odpowiedniego zwarcia górnych i dolnych zębów, mówi się o chorobie okluzyjnej, która w dużym stopniu wpływa na estetykę uśmiechu. Nieprawidłowa okluzja może prowadzić do wielu problemów, takich jak nadmierne zużycie zębów, nadmierny nacisk na niektóre zęby, problemy z mięśniami żuchwy, bóle głowy, bóle w okolicy uszu i wiele innych, dlatego zaleca się leczenie schorzenia u specjalisty.
Zanim lekarz podejmie się leczenia choroby okluzyjnej, musi przeprowadzić dokładny wywiad z pacjentem, ocenić stan jamy ustnej i na podstawie uzyskanych informacji postawić dokładną diagnozę. Do ustalenia stanu zaawansowania okluzji wykorzystuje się zazwyczaj badanie radiologiczne oraz USG stawów skroniowo-żuchwowych i mięśni żwaczy. Na pierwszej wizycie lekarz może pobrać także wycisk szczęki i wykona odpowiednie badania czynnościowe.
Wskazaniem do konsultacji ze specjalistą w celu diagnostyki okluzji mogą być takie symptomy, jak:
Okluzja często powstaje jako wynik wrodzonych wad zgryzu, jednak objawy schorzenia mogą pojawić się również w przypadku braków w uzębieniu, nieprawidłowo wyrzynających się ósemek oraz być konsekwencją stresu. Czasem do okluzji mogą doprowadzić złe nawyki, takie jak obgryzanie paznokci, otwieranie butelek zębami, czy gryzienie długopisu. Już u małych dzieci warto zwracać uwagę na nadmierne ssanie kciuka czy długie używanie smoczka, ponieważ może to doprowadzić do nieprawidłowego ułożenia zębów.
W naszym gabinecie specjalista dobiera metodę leczenia indywidualnie do przypadku. Po dokonaniu odpowiedniej diagnostyki lekarz decyduje o przeprowadzeniu leczenia ortodontycznego lub wykonaniu szyny okluzyjnej. W trudniejszych bardziej zaawansowanych przypadkach specjalista może rozważyć leczenie okluzji metodą chirurgiczną.
Okluzja to sposób, w jaki górne i dolne zęby kontaktują się ze sobą podczas zgryzu. Ma to bezpośredni wpływ na funkcję, zdrowie zębów i cały układ stomatognatyczny.
Może prowadzić m.in. do nadmiernego zużycia zębów, przeciążeń, dolegliwości mięśni żuchwy, bólów głowy oraz bólów w okolicy uszu.
Do objawów zaliczamy m.in. bruksizm (zgrzytanie i zaciskanie zębów), ruchomość i kruchość zębów, bóle migrenowe, recesje zębowe, przeskakiwanie w stawie skroniowo-żuchwowym oraz nadwrażliwość na temperaturę.
Najczęściej są to wady zgryzu, ale też braki w uzębieniu, nieprawidłowo wyrzynające się ósemki, stres oraz złe nawyki (np. obgryzanie paznokci, gryzienie długopisu). U dzieci znaczenie może mieć ssanie kciuka lub zbyt długie używanie smoczka.
Zaczynamy od wywiadu i badania jamy ustnej. W diagnostyce wykorzystuje się zwykle badania radiologiczne oraz USG stawów skroniowo-żuchwowych i mięśni żwaczy, a na pierwszej wizycie możemy też pobrać wycisk i wykonać badania czynnościowe.
Dobieramy je indywidualnie po diagnostyce. W zależności od przypadku może to być leczenie ortodontyczne lub wykonanie szyny okluzyjnej, a w bardziej zaawansowanych sytuacjach rozważane bywa leczenie chirurgiczne.
Gdy pojawia się zgrzytanie i zaciskanie zębów, bóle głowy, przeskakiwanie w stawie skroniowo-żuchwowym lub inne objawy przeciążenia zgryzu.